|
zondag 06 mei 2007 |
|
Groot avontuur. Ik ga voor de eerste keer op vakantie. Ga naar Rusland naar babushka en dedushka. Op het moment ben ik ongeveer 8,5 maanden oud. Eerste grote horde is het gaan naar het treinstation in Duitsland (Hannover) omdat we per trein zullen gaan. 3 uur in de auto. Lange rit he? Maar ik heb het goed gedaan, tenminste dat hebben mamma en pappa gezegd.
Ik was stil en keek veel uit het raam. Ook al was pappa bang dat we te laat zouden zijn en 180-1200 km/h reed. Maar we waren op tijd.
In de trein komen was stressvol, omdat we maar een paar minuten hadden voordat de trein weer weg moest gaan. En we hadden veel bagage bij ons. Het grootste was de kinderwagen. Maar we waren snel gesettled. Nu een lange haal naar Smolensk. 24 uur in de zelfde coupe. En niet veel ruimte daar. 't is een grote trein met kleine coupe's. Maar pappa en mamma hadden veel speelgoed meegenomen.
Ze zeiden dat ik me goed gedragen had als je nagaat dat ik nog maar 8,5 maanden oud was. En ik kan al zelf opstaan, tenminste mezelf optrekken en ergens langsschuifelen. Dus bewoog ik een beetje door de trein. Samen met mamma en pappa. En keek uit het raam, anders verveelde ik me een beetje.
We kwamen een beetje laat aan in Smolensk. Of was het een beetje vroeg. Babuska en dedushka wachtten al op ons. Met een taxi voor alle bagage die we bij ons hadden. We reden naar Ulitza Dzherzinski, naar de flat waar Pra-babushka Liza al wachtte op ons. Oh ik heb zoveel knuffels en kusjes gekregen, het was erg lekker :).
Maar na zo'n reis was ik erg moe. En we kwamen om 5:00 uur aan, dus ging ik naar bed en slapen. Toen ik wakker werd wachtte iedereen op me, om me te zien en naar me te kijken. Ik wordt daar zoooooooo verlegen van. Ik ben dat niet gewend. Maar ik denk dat dit de komende weken zo zal gaan. Dus er beter aan wennen.
De weken gingen snel voorbij. Vooral omdat ik door iedereen zo verwend wordt. En ik heb zooooooveel plezier gehad met Babushka Liza, ze speelde elke dag met mij. Ook al is ze 84 en ik al 9,5 kilo ben. Sterke vrouw is ze. En me bijhouden is moeilijk. De weken gingen veel te snel voorbij.
Tijd om weer naar huis te gaan. Alweer per treij. Dit wordt vervelend. Weer 24 uur per trein. Maar we zullen de tijd wel doorkomen. Kwamen om 3:00 uur aan in Hannover. Opa haalde ons op met de auto en we reden weer 3 uur terug naar huis.
Voor nu heb ik niets meer te vertellen. De volgende keer zal meer zijn, omdat ik meer herken en onthoud, denk ik.
Spreek je later,
Maxim
|